Wetsbesluit nr. 72 van 21 april 2016 introduceert in onze geconsolideerde wet Bankieren het volgende artikel:
Artikel 120-quaterdecies (leningen in buitenlandse valuta).

1. Indien de vordering in een vreemde valuta is (andere valuta dan de valuta waarin de consument op het tijdstip van het afsluiten van de overeenkomst zijn inkomen heeft of de activa bezit waarmee hij de lening zal moeten terugbetalen of een andere valuta dan die welke wettig betaalmiddel is in de lidstaat van de Europese Unie waar de consument op het moment van het afsluiten van de overeenkomst woont), heeft de consument het recht om de valuta waarin de overeenkomst is opgemaakt op elk moment om te zetten in een van de volgende valuta's:

• de valuta waarin het hoofdgedeelte van zijn inkomen is uitgedrukt of waarin hij de activa aanhoudt waarmee hij de lening zal moeten terugbetalen, zoals aangegeven op het moment van de meest recente kredietwaardigheidsbeoordeling die met betrekking tot de kredietovereenkomst is uitgevoerd;
• de munteenheid die wettig betaalmiddel is in de lidstaat van de Europese Unie waar de consument zijn woonplaats had op het moment van het afsluiten van de overeenkomst of zijn woonplaats heeft op het moment van het verzoek om omrekening.

2. Het ICRC kan op voorstel van de Banca d'Italia voorwaarden vaststellen voor het recht op omzetting, met name met betrekking tot:

• de minimale verandering in de wisselkoers die zich sinds het sluiten van de overeenkomst moet hebben voorgedaan, in ieder geval niet groter dan de in lid 4 aangegeven verandering;
• de all-in vergoeding die de consument op grond van de overeenkomst aan de kredietverstrekker moet betalen.

3.Tenzij in de overeenkomst anders is bepaald, is de omrekeningskoers gelijk aan de koers die door de Europese Centrale Bank is genoteerd op de dag waarop het verzoek tot omrekening werd ingediend.

4.Indien de waarde van het totale kredietbedrag of van de resterende termijnen meer dan 20 procent afwijkt van de waarde die zou voortvloeien uit toepassing van de wisselkoers tussen de valuta waarin de lening luidt en de euro op het tijdstip van het sluiten van de kredietovereenkomst, heeft de klant, na door de bank te zijn geïnformeerd, het recht te verzoeken om de lening om te zetten in zijn valuta. Op deze manier stopt hij met het nemen van het wisselkoersrisico.